شنبه، 17 مرداد 94 - 05:18

امروزه در جهان تکنولوژی‌های ناشناخته و مبهمی وجود دارد که تنها در شمار اسرار کشورها قرار دارد؛ و پروژه هارپ (HAARP) تنها یک نمونه‌ از این پروژه‌هاست که توانایی ارسال امواج فوق کوتاه و تحریک لایه آیونوسفیر جو را دارد و به‌وسيله کشورهایی مانند آمریکا و روسیه در حال تکمیل شدن است.هارپ یک فناوری است که برپایه انتشار امواج رادیویی فوق‌العاده قدرتمند و فوق کوتاه بنا نهاده شده است. امواجی که انعکاس و انتشار آنها در سطح آیونوسفیر یا همان سطح فوقانی جو، موجب ایجاد یک میدان یونی یا موج یونی می‌شود، در چنین شرایطی امواج الکترومغناطیسی ارسال شده بار دیگر به زمین برگشت داده می‌شود.این امواج از انرژی حرارتی و انرژی مغناطیسی برخوردارند؛ بنابراین انرژی حاصل از آنها را می‌توان در یک نقطه خاص متمرکز کرد به‌طوری‌که تمرکز انرژی حاصل از آنها در یک نقطه خاص می‌تواند آثار مختلفی ایجاد کند که از جمله آنها می‌توان به امکان جابه‌جایی ابرها و بارش باران، جابه‌جایی هوا، از بین بردن سکون هوا، کشف منابع معدنی نفت و گاز و غیره اشاره کرد.
در رابطه با این پروژه مخابراتی و عملکرد مختلف آن شایعات بسیاری وجود دارد، از تغییرات آب و هوایی گرفته تا ایجاد سیل و زلزله و توفان و غیره. اما به واقع سامانه هارپ چیست و چه کاربردی دارد؟

10

هارپ یک پروژه تحقیقاتی است که برای بررسی و تحقيق درباره لایه آیونوسفیر (Ionosphere) و مطالعات معادن زيرزمينی (با استفاده از امواج راديويی ELF/ULF/VLF) طراحی شده است.ولی در واقع و بنا به گفته بسیاری از متخصصان، هارپ صرفا علمی و تحقیقاتی نیست، بلکه یک پروژه با کاربرد دوگانه علمی، نظامی است که از سال ۱۹۹۳ در آمریکا آغاز شده است.بالاترین لایه اتمسفر، لایه آیونوسفیر نام دارد که تشعشعات خطرناک «ماورای بنفش» و «ایکس‌ری» خورشيد را جذب کرده و از ورود آنها به زمين جلوگيری می‌کند و نبود آن حیات را با مشکل روبه‌رو می‌کند. این لایه به دليل محیط الکتریکی موجود در آن برای انعکاس امواج رادیويی به اطراف زمین مورد استفاده قرار می‌گیرد. سیستم هارپ به‌گونه‌ای طراحی شده که روی لایه آیونوسفیر تاثير مستقيم داشته باشد. از نمونه‌های اين تاثيرات، قرمز و گداخته شدن يا ذره‌بينی کردن لايه را مي‌توان نام برد.

×× طرز کار سامانه هارپ

طرز کار سامانه هارپ به این شکل است که از مجموعه ۱۸۰ برج آنتن آلومينيومی مخصوصی به ارتفاع ٥٠/٢٣متر، تشکیل شده که در زمینی به مساحت ۲۳۰۰۰ متر مربع در آلاسکا به‌صورت منظم در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و امواج مافوق کوتاه ELF/ULF/VLF را تولید و به آیونوسفیر پرتاب می‌کنند.
امواج آنتن‌ها پس از اصابت به آيونوسفير و بازگشت به زمين قادر‌ند تا اعماق زمين وارد شوند. همانند دستگاه راديو ترموگرافی که امروزه ژئولوژيست‌ها برای اکتشافات مخازن مختلف از آن استفاده می‌کنند.
وقتی يک موج کوتاه «راديو ترموگرافی» به داخل زمين فرستاده مي‌شود به لايه‌های مختلف برخورد کرده و آن لايه‌ها را به لرزه در‌آورده و از لرزش صدايی با فرکانسی مخصوص توليد و به سطح زمين باز مي‌گرداند. به این ترتیب ژئولوژيست‌ها از صدای بازگشتی قادرند مخازن زيرزميني را شناسايی کنند.
با اين تفاوت که راديو ترموگرافی سيستمی است که با قدرتی به کوچکی ٣٠ وات لايه‌های زيرزمينی را به لرزه در می‌آورد و حال آنکه سامانه هارپ سيستمی پیشرفته‌تر بوده و قادر است همان لايه‌های زمين را با قدرتی برابر با یک میلیارد تا ۱۰ میلیارد وات بلرزاند.
بدیهی است که هر چقدر قدرت امواج بیشتر می‌شود، تاثیراتش روی آیونوسفیر وآثار ذره‌بینی آن بالاتر می‌رود. اما هدف از استفاده از این قدرت چیست؟
محققان و پژوهشگران مختلف برای سامانه هارپ کاربردهای مختلفی را بیان کردند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱٫ ايجاد موج ELF با فرکانس از ١ تا ٢٠ هرتز توسط آيونوسفير، که با برخورد امواج هارپ توليد شده و سپس به زمين فرستاده می‌شود و تا اعماق ٣٥ کيلومتری زمين نفوذ مي‌کند که پس از برخورد به لايه‌های مختلف زيرزمينی توليد صدا کرده و زلزله ایجاد می‌کند.
آنها برای این ادعا به تصاویر گرفته شده قبل از زلزله سیچوان در چين در سال ٢٠٠٨ اشاره دارند که واکنش گداختگی آیونوسفیر در آسمان مشاهده شده و در پی آن زلزله هولناک هشت ریشتری در آنجا به وقوع پیوست. و همچنین به آمار رشد میزان وقوع زلزله در کشورهای مختلف پس از ساخته شدن این دستگاه اشاره دارند، به‌گونه‌ای که براي مثال پس از وقوع زلزله مهیب هائیتی، این موضوع به شکل جدی مطرح شد که محافل علمی جهان دچار تردید بوده و زلزله هائیتی را طبیعی نمی‌دانستند، برخی دانشمندان معتقد بودند پای هارپ در میان است.
۲٫ تکنولوژی «ترموگرافی» می‌تواند تمامی معادن زیرزمینی را در اعماق کم شناسایی کند و تاسیسات زیرزمینی کشورهای دیگر را زیر نظر داشته باشد.
۳٫ ايجاد تغییرات آب و هوایی و سیل و توفان و خشکسالی.
۴٫ انتقال نيروی برق از محل تاسيسات هارپ به نقطه ديگر از زمين و همچنين انتقال برق از زمين به ماهواره‌ها.
۵٫ ايجاد اختلال و کنترل فرکانس‌های نوری مغز در سطوحی به وسعت شهرها و کنترل انسان‌ها از راه دور و ايجاد «غش» و توليد «وهم» در مغز انسان‌ها.
۶٫ ايجاد اختلال در جريان برق و قطع برق شهری و اختلال در کار کامپيوتر هواپيماهای مسافربری، جت‌های جنگنده، کشتی‌ها، زيردريايی‌ها و غيره. (با توجه به مطالب ارايه‌شده در مقاله‌ای از شرکت بویينگ).
۷٫ ايجاد انفجار‌های عظيم زیرزمينی با قدرت بمب‌های اتمی و بدون توليد اشعه‌های راديو اکتيو.
۸٫ اختلال در عملکرد طبيعی آيونوسفير که چرخش زمين را در کنترل دارد.
۹٫ ايجاد ديوارهای راديويی ضد هواپیما و ضد موشک.

×× پروژه هارپ در ایران

ظاهر پروژه مشابه هارپ با کاربرد زیست‌محیطی در کشور ما نیز کلید خورده اما آخرین و تنها خبر مربوط به آن به بهمن‌ماه سال ۸۹ باز می‌گردد. در آن مقطع معاون وقت آموزش و پژوهش سازمان محیط زیست از آغاز اجرای پروژه تحقیقاتی «هارپ» به‌عنوان یکی از جدیدترین و پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز دنیا توسط محققان کشور خبر داد و گفت: با این فناوری و با استفاده از امواج فوق کوتاه رادیویی امکان جابه‌جایی ابرها، بارورسازی ابرها و کاهش خشکسالی و از بین بردن سکون هوا فراهم می‌شود. این پروژه انقلاب عظیمی در عرصه تغییرات آب و هوایی ایجاد می‌کند.
محمد یزدی با بیان اینکه هارپ یکی از پروژه‌های فوق‌محرمانه کشورهایی مانند آمریکا و روسیه است که این فناوری را در اختیار دارند، گفت: امواج فوق کوتاه هارپ می‌توانند لایه یونوسفیر جو را تحریک کنند و به تولید باران منجر شوند.
وی افزود: تاثیرات این فناوری به لحاظ علمی کاملا اثبات شده و نمونه‌های تحقق‌یافته تاثیرات این فناوری در کشورهای روسیه و آمریکا گزارش شده و هم‌اكنون این فناوری با هزینه بسیار بالایی در این کشورها، آن‌هم در مراکزی خاص و بعضا با اهداف نظامی در حال انجام است.
وی با محرمانه‌خواندن این پروژه تحقیقاتی از ذکر نام دستگاه‌ها و مراکزی که در اجرای این پروژه در داخل کشور همکاری دارند، خودداری کرد و افزود: این پروژه از سوی محیط‌زیست مورد حمایت قرار گرفته است ضمن آنکه در اجرای آن دستگاه‌های مختلفی دخیل هستند و اعتباراتی نیز برای آن درنظر گرفته شده است. وی اضافه کرد: امیدواریم بتوانیم در سال‌های آینده نیز با استفاده از این فناوری البته به‌گونه‌ای متفاوت پروژه‌های ویژه‌ای را با هدف کاربردهای زیست‌محیطی به اجرا بگذاریم.
با این حال همچنان خبری از نتیجه این پروژه در ایران در دست نیست.

×× جمع‌بندی

در کل می‌توان با توجه به اطلاعات اندکی که از این پروژه در دست است، به این نتیجه رسید که هارپ سامانه‌ای است که با ارسال امواج رادیویی، توانایی ایجاد تغییراتی در شرایط آب و هوایی و اکتشافات زیرزمینی را داراست، اما در رابطه با توانایی‌های این سامانه و آثار آن در رابطه با ایجاد توفان و زلزله‌های بزرگی چون هائیتی که در رسانه‌های مختلف به آن اشاره شد مدارک مستند و قابل قبول وجود ندارد و می‌توان آن را در حد شایعه یا توانایی‌های انتظاری از این سامانه دانست.

(منبع:عصرارتباط)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

logo-samandehi